Matzer

Kracht

Op uitnodiging van Theaterfestival Boulevard speelde MATZER in een oude koeienstal in ‘s-Hertogenbosch de voorstelling Kracht, geïnspireerd op het gelijknamige filmscenario van schrijfster Frouke Fokkema uit 1990, waar zij destijds een Gouden Kalf voor won.

Matzer

Kracht

Op uitnodiging van Theaterfestival Boulevard speelde MATZER in een oude koeienstal in ‘s-Hertogenbosch de voorstelling Kracht, geïnspireerd op het gelijknamige filmscenario van schrijfster Frouke Fokkema uit 1990, waar zij destijds een Gouden Kalf voor won.

Boer Bert rouwt om zijn onlangs overleden vrouw en verwaarloost zijn boerderij en dieren. Om zijn zinnen te verzetten bezoekt hij een landbouwtentoonstelling in Amsterdam. Daar ontmoet hij Roos, een fotografe en schilderes. Op een wonderlijke manier herkennen twee totaal verschillende mensen elkaar in hun eenzaamheid. Ze proberen bij elkaar te vinden wat ze nodig hebben. Maar hun werelden lijken te ver uit elkaar te liggen…

Er moet een varken komen, Jeu. Het mooiste varken dat we hebben. 
Een feestvarken moet het zijn. Omdat het feest is vanavond. 
We krijgen bezoek. 
Een nieuwe juffrouw. 
Uit de grote stad komt ze.

Een toneelstuk naar de film van Frouke Fokkema
Regie en bewerking: Madeleine Matzer
Spel: Kees Hulst, Wendell Jaspers, Helge Slikker, Daniel Cornelissen, Cokky van Dongen
Muziek/compositie: Helge Slikker
Dramaturgie tekst: Cecile Brommer
Decor: Lonneke Cuppen
Kostuums: Ilse Vermeulen

Lichtontwerp: Matthijs van Meeuwen
Techniek: Casper Vriens
Film projecties: Job Jutten
Regie-assistentie: Wies van der Zee
Productie en publiciteit: Maartje van de Ven
Zakelijke leiding: Judith van der Velden
Scènefotografie: Ben van Duin

‘Dat Kracht als locatietheaterproductie op eigen benen staat, is vooral te danken aan de klasse van Hulst en Jaspers. De voorstelling moet het hebben van het trefzekere spel waarmee de aanrzelende aantrekkingskracht tussen die 2 wordt neergezet’. – Brabants Dagblad

‘De locatie wordt optimaal benut; het is een landbouwbeurs, een hippe hoofdstedelijke tent, een schilderatelier en een vervallen boerderij in een handomdraai, met goed gebruik van videobeeld hier en daar. Pakkende muziek van Helge Slikker begeleidt de scènes, grappig het ene moment en hartverscheurend het volgende, naar gelang Bert en Roos hun wankele stappen zetten op weg naar een beetje geluk. Hulst en Jaspers zijn dan een genot om naar te kijken’. – De Volkskrant

Datum Tijd Plaats Theater