Matzer

VoetbalVaders

Een voorstelling over de teloorgang van grote dromen en de herinnering aan idealen.

Matzer

VoetbalVaders

Een voorstelling over de teloorgang van grote dromen en de herinnering aan idealen.

VoetbalVaders (2009)

Mannen zijn het. Vaders zijn het. Jongens zijn het.

Twee mannen van een zekere leeftijd vinden zichzelf en elkaar terug langs de lijnen van een voetbalveld. Ze beseffen definitief dat ze zelf nooit meer geselecteerd zullen worden voor het Nederlands elftal. Maar hebben ze dan wel gescoord in het leven?

Voor het eerst sinds jaren spreken ze zich uit over hun gemeenschappelijke voetbalverleden en ontmoeten elkaar als de godenzonen van destijds. En terwijl ze de teloorgang van grote dromen moeten aanvaarden, beginnen ze zich hun idealen te herinneren…

Tekst: Frederieke Hijink
Regie: Madeleine Matzer
Spel: Paul R. Kooij, Jur van der Lecq, Joost Winterwerp
Dramaturgie: Lucas Kastelijn
Decor: Sanne Danz en Marlies Schot

Lichtontwerp: Matthijs van Meeuwen
Techniek: Bodo Koch
Productie: Wendy Moonen
Fotografie: Joep Lennarts

‘Gras en spuug, zeggen ze, maar het ging om veel meer: kameraadschap, eer, standsverschil, jongensdromen, familiepijn en ontsnappingsroutes (…) Nu, volwassen geworden en uit elkaar gegroeid, proberen ze de kloof wederom te slechten met gedeelde herinneringen (…) Madeleine Matzer gooit de boel soms lekker open, met swingende warming-up en pijnlijke gevolgen.’ – Volkskrant

‘Het hele leven is soms maar een voetbalveld groot. Wat pa in het verleden naliet, dient zoon op zaterdagochtend met terugwerkende kracht even recht te zetten (…) Zo schemeren de vaders steeds meer door in de gezichten van hun zonen. Dat schakelen tussen generaties gebeurt met mooie beelden. Waar Van der Lecq en Kooij trainen als tieners, blazen ze uit als vijftigers (…) Hijink schreef de tekst op de huid van de acteurs.’ – Brabants Dagblad

‘Frederieke Hijink switcht snel heen en weer tussen de werkelijkheid van dat voetbalveld en het verleden van beide vaders, waardoor het stuk zich ontpopt tot een metafoor van het leven. (…) Het is een bekend thema, kameraadschap versus standsverschil. Ver weg van elke al dan niet beladen, historische context geeft VoetbalVaders er een kleur aan die de vinger legt op juist het alledaagse van nooit te mijden wonden.(…) Madeleine Matzer heeft dat nuchtere gegeven als een perpetuum mobile vormgegeven. Paul R. Kooij en Jur van der Lecq spelen alsof het hen op het lijf geschreven is, wat nog waar is ook. Aan het einde ben je zo meegesleurd dat je het liefst een biertje met hen zou willen meedrinken.’ – Trouw

‘Het ging om verlangens en idealen. Om overleven in het harde arbeidersmilieu van de één en het beklemmende doktersgezin waarin de ander op moest groeien. Het ging om een vriendschap die eigenlijk niet kon bestaan. (…) Een voorstelling over verraad en verzoening, scoren en falen. Een voorstelling over het leven. Ontroerend goed.’ – Artsenmagazine Mednet

Datum Tijd Plaats Theater